VANG VIENG

8 -12 JAN 2013

We zijn goed aangekomen in het mooie Vang Vieng. Het eerste wat we hier doen is ons zéér zéér goede nieuws van de bergen schreeuwen. Joehoe, we zijn zo dolblij want Liza en Sjarel krijgen een babytje. Wat een schone kers op onze reistaart!
We installeren ons over de brug in Maylin guesthouse. We blijven hier slechts 1 nacht. Het is een mooie plaats maar net

 

iets te ver buiten het centrum. Filip heeft sinds gisteren wat pijn in zijn knie. Plots uit het niets was het ongemak daar. We veronderstellen dat een pilletje en rust wonderen zal doen. Belle en Jörn zijn ook in Vang Vieng en logeren in Pan's Place, we gaan hen zoeken. Het is een zeer leuk weerzien, maar van korte duur. Zij nemen deze avond de nachtbus, en wij installeren
ons in Pan's Place. De omgeving is hier schitterend. Hoge met bomen en struiken begroeide karstbergen rijzen  in grillige vormen op uit het landschap.
Tussen in zoekt de rivier , Nam Song zijn stroom.
We willen samen nog iets leuks ondernemen. Filip gebruikt best zo weinig mogelijk zijn knie,voor mij het moment om

mijn eerder opgedaan trauma te verwerken, Jörn en Belle gaan sowieso tuben. Dus gaan wij samen tuben!! We laten ons 4 km stroomopwaarts voeren, leggen ons in onze binnenband en de stroom doet de rest. Het drijven op onze band, tussen de bergen is heel mooi. Er is weinig volk op het water. We weten dat dit tot 1 jaar geleden totaal anders was.
Overal zijn nu lege stalletje, daar waren vroeger allerlei roesmiddelen te koop. Dit gebruik in combinatie met het tuben zorgde voor veel dramatische ongevallen. Goed dat de overheid ingreep en dit alles verbood. De rust is terug gekeerd in Vang Vieng. Wij komen alle 4 goed aan, wel wat frisjes want de zon haakte af vandaag.
We nemen nog eens afscheid van ons

reismaatjes.
De dag nadien huren we een moto. Stappen en/of fietsen stellen we nog 1 dag uit. Met de brommer kunnen we nog meer afgelegen gebieden verkennen. De weg is in zeer slechte staat maar ondertussen heeft mijn chauffeur al wat rij-ervaring. De Laotianen leven heel erg op ‘t gemak: ze kennen geen haast, zijn erg vriendelijk en houden van feestjes

bouwen. Wij worden geregeld uitgenodigd,maar gaan daar niet op in. Bij een kleine lokale markt drinken we een noodle soep. Dit is niet ons eerste noodle soep en het zal wellicht ook niet de laatste zijn. Alhoewel het eten heel lekker is in Laos, vraagt het deze keer toch enige inspanning om te genieten van de  soep. De waar in de kraampjes is verre van eetlust-

opwekkend: vogels aan een koordje geregen, gegrilde kippenpoten, larven en ratten.
De knie van Filip herstelt beetje bij beetje,  we kunnen morgen stappen. Van geld innen hebben ze wat weg. Drie bamboostammen over het water, staat voor het woord 'brug' en dit betekent betalen. Het gebied heeft vele grotten. We willen er enkele bezoeken. Voor de lokalen zijn dit pelgrimsoorden en overal

 is een boedhha te vinden midden in de grot. De grot is verlicht, het is spectaculair wat we hier onder de grond zien. Het is een mooie staptocht over en door de rijstvelden. Grazende buffels doen zich te goed aan de droge stoppels.
Dit vraagt naar méér en we huren op onze laatste dag mountainbikes. Een nieuwe leuke ervaring om te proeven van de mooie omgeving. We rijden naar de cave. We voelen ons speleologen, klimmen, klauteren, kruipen met als enig licht onze lamp. Ik zou er een nieuwe hobby van kunnen maken. Het voelt heel veilig aan want overal kunnen we ons vasthouden aan uitsteeksels van de rotsen. We mountainbiken verder tot aan een vieuwpoint. Daar moeten we nog 800 m

steil klimmen om een zeer schoon zicht te hebben op de hele omgeving. Het afdalen is minstens even lastig. We zijn blij dat de knie van Filip standhoudt.

Ik laat net als de Laotiaanse madammen mijn voeten soigneren.  Dit doet deugd en het heeft kleur aan onze blog.
Het is even spannend voor ons als blijkt dat wij geen 'kip' ('t geld noemt hier zo) kunnen pinnen. Liza gaat  voor ons informeren in de bank, we zitten aan onze

 

verteer limiet. Maandag kunnen we weer 'kip' pinnen. Merci hoor Liza, dit levert heel wat baby- oppas beurten op!!
In Pans place hadden wij het heel goed. Het yin-yang teken staat symbool voor het guesthouse. Het is een heel passend teken voor dit backpackersoord.
De temperaturen zijn hier aangenaam. De nachten fris en goed om te slapen en overdag (25°) gepast om actief te zijn.
Dat is noord-Laos.

Als we vertellen dat we doorreizen naar Pohnsavan verwittigen ze ons voor de kou. We zullen dit morgen wel aan de lijve ondervinden zeker ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VIENTIANE

4 – 7 JAN 2013                                                              De nachtbus is geen lachtertje, de bedden zijn comfortabel maar de wegen zijn heel slecht. Hierdoor stappen we 's morgens moe van de bus in Vientiane.

Na het inchecken in het guesthouse gaan we meteen op zoek naar de Chinese Ambassade, dat ver uit het centrum blijkt te liggen. In de Chinese ambassade wordt ons in twee minuten duidelijk gemaakt dat we een Chinees visum mogen vergeten.

We moeten een vliegtuigticket naar China kunnen voor-leggen en reservatiebevestigingen van hotels in China, wat we natuurlijk niet hebben, we zijn backpackers !

 

We laten het niet aan ons hart komen en gooien het meteen over een andere boeg. Noord-Laos heeft zoveel

 

 

 

moois te bieden dat we beslissen om langer in Laos te blijven. We gaan meteen naar het Immigration Office om ons visum te verlengen. We mogen pas maandagmorgen  onze paspoorten weer ophalen. Hierdoor hebben we wel het hele weekend tijd om Vientiane te verkennen en te ontdekken.

Vientiane lijkt helemaal niet op een hoofdstad, maar op een gezellige stad zonder wolkenkrabbers of sloppenwijken met opvallend veel mooie tempels. De Franse invloed is hier heel duidelijk, er is hier zelfs een Arc de triomphe versierd met Laotiaanse symbolen. Het is een herdenkingsmonument, opgericht als eerbetoon aan de gesneuvelden uit de verschillende oorlogen.

We wagen ons allebei aan een echte Lao-massage, zo een van ‘ kop tot teen’ ! Natuurlijk gaan we ook shoppen in de winkels, we zijn zot van de tribel- stoffen en kleren.

 

Elke avond is er ook markt langs de Mekong, een leuke bedoening. Een andere dag volgen we een tip uit de Trotter. We huren fietsen en rijden naar het klooster Wat Sok Palaung, enkele kilometers buiten de stad. Naast het klooster, midden in de jungle, nemen we een authentiek Lao-stoombad met massage. Een fantastische en rustgevende ervaring!

Een groot vat met een afkooksel van aromatische kruiden broebelt boven het houtvuur in de openlucht. Via een buis wordt deze geurige stoom verspreid in de houten paalwoning. Tussen de sessies door is er thee en na de sessies krijgen we allebei een stevige massage.

 

 

Met de moto rijden we naar het Boeddhapark, 28 km van Vientiane.

We rijden voorzichtig, want we zien hier veel toeristen met schaafwonden aan benen en armen van valpartijen met de brommer.

We passeren langs de vriendschapsbrug die Laos met Thailand verbindt.

Dit Boeddhapark staat vol met stenen beelden en kunstwerken uit het Boeddhisme en het Hindoeïsme. Een zonderling begon ermee in de jaren ’50 om beide geloven te verenigen. Vooral de twintig-meter-lange liggende Boeddha en de grote aardbol met bodhi-boom zijn spectaculair. Op de terugweg stoppen we nog even bij een Wat, waar een religieus festival bezig is.

Maandagmorgen staan we stipt om 10u terug in het Immigration Office om onze paspoorten, met verlengd visum, in ontvangst te nemen. We fietsen meteen door naar de Vietnamese ambassade en vragen ook daar ons visum aan. De ambassadeur was een vieze vent, we hopen dat ze daar in Vietnam wat vriendelijker zijn. Want hier in Laos zijn we echt verwend, het zijn hier overal lieve mensen. Een uur later (normaal is dat pas in de late namiddag) moeten we ons visum al terug ophalen. We zijn enkele minuten te vroeg en moeten buiten, op de koer wachten. Maar goed, eind goed al goed.    Met onze visum in de hand zijn we op ons gemak en kunnen we weer verder reizen.                                                   In de namiddags gaan we nog lekker ontspannen in het lokaal zwembad en ’s avonds vullen we, nog maar eens,onze rugzakken…we zijn er al zeer bedreven in !

Alles heeft een plaats en volgorde in de rugzak. We zijn klaar om morgen door te reizen naar Vang Vieng.

 

 

 

 

MOTOTRAIL BOLOVENPLATEAU -PAKSE

31 DEC - 3 JAN 2013

We installeren ons met zyn 4en in het guesthouse Nang Noi in Pakse. We worden heel vriendelyk onthaald. Van mr Vong, de oom van de eigenaar, krijgen we heel veel informatie over een mototrail in het Boloven-plateau We zyn 1 en al oor. Vrij vlug krijgt onze mototrip concreet vorm. De trail ziet er veelbelovend uit! We maken ons dagrugzakjes klaar, we nemen alleen het meest noodzakelyke mee voor de komende 4 dagen. Er is veel wind, waardoor het aangenaam fris is om te slapen.

's Morgens krijgt Filip nog een spoedcursus van Jörn ivm. het gebruik van voetversnellingen en voetrem bij een moto. Hij heeft dit vlug onder de knie. Belle en ik installeren ons achterop en met de haren in de wind

(onder de helm) zijn we weg. We houden halt bij de zeer kleurrijke markt in Pakse. t Schijnt dat er wel 100 soorten bananen bestaan, ze liggen hier waarschijnlijk allemaal? Het is een markt van een bijzonder allegaartje: vele soorten groenten, vis van klein tot groot, rieten mandjes voor de stickyrijst, vlees en ingewanden van dieren, een doodgeboren kalf, dikke padden... In Phaxsuan bekijken we de verschillende soorten woningen van etnische minderheden. Er is hier ook een mooie waterval.
Het Bolovenplateau is gekend voor zyn koffieplantages. Overal zien we, op de grond, koffiebonen drogen in de zon. De teelt, het drogen en het verwerken is hun belangrijkste bron van inkomsten. Hier geen groenentuintjes, enkel koffiebonen. Elk dorp heeft een spirit-house, waar men samenkomt voor besprekingen. Een bizar beeld is de bewerkte houten kist die klaar staat voor degene die eerst sterft

in het dorp. Onze eindhalte voor vandaag is Tadlo, waar we dus ook ons nieuw jaar zullen inzetten. In Tim's guest house krygen we elk een eenvoudig hutje. Tadlo ligt afgelegen en wy zyn de enige toeristen in het guesthouse. Met Samly, een lokale gids, bezoeken we in de namiddag nog enkele Katou dorpen.  De Katou wonen afgelegen en leven heel arm.  We merken hier weinig tot geen eindejaarsstemming. Op enkele plaatsen draaien ze schreeuwerige karaoke muziek waarop ze heel vals meezingen. Geen streling voor het oor. Onderweg passeren we een groepje feestvierders die duidelyk al een tydje in de feeststemming zyn. We worden uitgenodigd om het nieuwe jaar mee te vieren. Hun feest is vooral veel Lao bier drinken. 

Als we 1 slok drinken schenken ze er twee by...een onmogelijke opdracht dus. Voilà ons oudejaarsfeest is meteen ingezet. We jeunn oes, zonder woorden is er veel ambiance en plezier. Belle zet de dans in met de dame des huizes en wy volgen het leuke voorbeeld. Dansen betekent hier lichtjes knieën buigen en voortdurend sierlyk met de handen draaien. We leren het snel. Tussendoor doen we nog wat karaoke en brillenwissels. Met het excuus dat we nog ver moeten stappen verlaten we de festiviteiten. Onderweg  genieten we nog na.  We bezoeken nog 1 mooie waterval voor de avond valt. Het volgende dorpje is al in het schemerlicht en de laatste waterval horen we nog,  maar zien we niet meer. We maken ons klaar voor de eindejaarsparty. Geen zelfgemaakte kroketten dit jaar maar een lekkere

lao maaltyd met leuk gezelschap. We hebben een amusante, gezellige avond. We halen 01/01 net niet en houden het nieuwjaren voor morgen. We zyn zoals altyd vroeg uit de veren en bezoeken eerst de waterval. Het Bolovenplateau is een heel schoon natuurgebied. Dit is ons perfect nieuwjaarsgeschenk. By de waterval zyn al enkele mensen aan het vissen. We ryden vandaag door naar Paksong. Onderweg stoppen we in 1 van de armste dorpen van Laos. Een Belgisch koppel sponserde hier een schoolgebouw. We overnachten in een landhuis in Paksong .Er zijn hier en daar nog nieuwjaarspartys bezig. s Avonds is er een festival, met weinig volk   en  een zanger die veel te luid staat te zingen. De meesten Laotianen hangen rond de goktenten.

 

We zyn hier op 1.300m hoogte en het is koud.           s Morgens vertrekken we met al onze kleren aan die we meehebben. De  zon is heel krachtig, zodat het al snel erg warm wordt. De hoogste waterval (200m) van Laos ligt op onze route. Die willen we zeker zien, jammer genoeg staat rond dit mooie gebied een resort. Dit betekent: betalen voor een mooie wandeling in het gebied met gids. Dit druist in tegen ons denken. We rijden 2 km terug om via een wandelpad en een pittige klim ook aan te komen by de grote waterval. Onderweg komen we de gids van de resort tegen....we hebben naast al onze pret nu ook nog eens binnenpret. We kiezen om onze laatste nacht door te brengen in het Xe Pian nationaal park. Het is een lange rit van 70km doorheen prachtig

 

gebied. Er is weinig verkeer onderweg. Toch moeten Filip en Jörn er alle aandacht byhouden, want te pas en meestal ongepast lopen er honden, geiten, koeien over de weg. Zo zien we een Laotiaan in de gracht belanden. Op het plateau kan de wind soms ferm huis houden. Een lange zanderige weg brengt ons naar Ban Kiet Ngong, één van de twee olifantendorpen, waar we ons installeren in het enige guesthouse. Er is geen stromemd water en we moeten ons wassen met het vieze water uit een grote plastieken kuip. We willen nog even onze benen strekken en volgen de olifantendrollen. Ze brengen ons naar Phou Assa, een vreemd, maanachtig landschap op een plateau van vulkanische oorsprong. Boven is er een archeologische site van een zeer oud tempelcomplex. 

 

De laatste dag rijden we naar Champasak en moeten hiervoor de ferry nemen. Wat een naam voor een vaartuig dat bestaat uit 2 prauws die aan elkaar verbonden zyn met een plank! Er is net plaats genoeg voor ons allen en onze brommers. In Champasak bezoeken we Wat Phou, een Boeddhistisch tempelcomplex dat te vergelyken is met Wat Angkor in Cambodja. Dit Khmergebied is nog ouder en had zyn hoogtepunt in de 8e eeuw.

We keren rugzakwaarts terug na een zeer gevarieerde, plezante en schone tocht. 

Jörn en Belle nodigden ons, in Don Det, uit om samen deze mototrail te maken. We zijn blij dat we deze kans kregen. Het was een heel leuk idee en het samen zyn was mega-fantastisch. We springen een gat in de lucht van contentement. 

Merci,  Jörn en Belle !

We nemen afscheid van elkaar, ieder volgt nu weer zijn eigen reisweg.

Om 20u hebben we de nachtbus naar Vientiane. 

Daar proberen we onze visa te regelen voor China en Viëtnam.