KOMPONG CHAM & KRATIE

13 - 17 DEC 2012

Kompong Cham ligt bij de Mekong en is dus onze eerste kennismaking met de brede rivier, die ons nu een lange tijd zal vergezellen.  ‘s Avonds is het hier aan-genaam kuieren langs de Mekong. Vele Cambodjanen komen hier ook  genieten. Er wordt zelfs elke avond een sessie aerobic gegeven. Pffff….wel net iets te warm om hieraan deel te nemen.  We huren een brommertje en kunnen hierdoor naar minder begaanbare paden trekken. De Mekong is zo breed dat er eilanden op liggen. Via een lange bamboebrug

verkennen we een eerste eiland (Koh Sotine).  Hier zijn er enkel pistes en Filip moet ons 2tjes, als een echte crosser, over de hobbel- de-bobbel-wegen van de ene kant naar de andere kant brengen. Ik ben soms een beetje bang omdat de rivier soms heel nabij is. Ze is heel breed en ligt te gapen naar ons met veel diepe  kloven in de oevers. We rijden naar mijn gevoel iets te dicht bij de oever. Gelukkig dat mijn crosser de brommer goed onder controle kan houden. We komen veel fietsende schoolkinderen tegen. Zeker geen

 

gemakkelijke weg om te fietsen, weerom denken  wij aan de slechte wegen tijdens het regenseizoen.    Het is hier echt de boerenbuiten: overal zien we ossenkarren, boeren die zwoegen in de verzengende hitte. De mensen wonen in paalwoningen. Iedereen roept ‘hello!’ ‘what’s your name?’ Een heel lieve welkom en een totaal andere sfeer dan in de grotere steden. Wij rijden voorbij de rubberplantage van Chhup, een groot woud  waar rubber uit de bomen wordt gehaald. Een geduldenwerkje uitgevoerd door dametjes die de gestolde latex van de stam plukken. Wij wensen dat ze hier genoeg aan verdienen?? In de fabriek zien we hoe alles  verwerkt wordt tot rubber. Een procedé die echt de moeite is om te zien. Wij zullen er nog wel eens bij stil staan als we thuis ons rubberen laarsjes aan trekken. Onderweg bezoeken we nog enkele tempels.

Voor elke tempel staan prachtige wachters….het zijn beelden van vrouwen. Zo schoon…De Wat op de mannenberg is heel oud en hij wordt binnen helemaal herschilderd met prachtige muurschilderijen over het leven van Boeddha. Wij bezoeken het dorpje Cheung Kok (Amica). Dit dorp ligt weg van de grotere weg en wordt gesteund door een NGO. Veel producten worden hier gemaakt die we elders in Cambodja tegenkomen. Een vrouw weeft ‘een kramar’. Die sjaals worden gewoon voor alles gebruikt, vooral als hoofddoek om bescherming te bieden tegen de zon. Maar ook als draagdoek voor baby’s, als korte sari voor de mannen, als bundel om graan samen te houden, als draagdoek voor baby’s, als fietszitje waar de peuters in hangen…wij kunnen het zo gek niet bedenken. We reizen verder langs de Mekong. We worden als sardienen in een blikkendoos in een

 minibus gepropt die ons naar Kratie zal brengen. Welgeteld 25 volwassenen, 1 baby, 1 peuter en 1 kip. Een rit van 2 uren die we niet te snel zullen vergeten. Luxe is wat anders!  We houden hier een stop op weg naar het noorden en verblijven hier anderhalve dag. In de namiddag varen wij met de boot naar het eiland Koh Troung. We huren een fiets en verkennen het eiland. Een tochtje van 9 km, wij genieten ervan om op het gemak rond te rijden en

af en toe eens halt te houden. De meeste toeristen komen naar Kratie om de irrawaddy dolfijnen te zien in de Mekong. Wij niet, we houden dit voor later, we kunnen ze nog in Stung Treng of in Laos bewonderen. Wij maken er wel een DOL-fijne dag van! We rijden naar de houten brug bij Kampi en zwemmen op een plaats waar vele stroom-versnellingen zijn. De zon blaast weer zijn vele graden, gelukkig doet het verfrissende water ons goed. Het is een relaxte dag in het water. 's Avonds is het hier altijd prachtige zonsondergang.

 

 

SIEM REAP

7 -12 dec 2012

We komen na een zalige nacht slapen in de sleeper-bus toe in Siem Reap. De bus is ingericht met ligzetels. Om 21u belanden wij al in dromenland, om na 9 uren slapen wakker te worden in Siem Reap. Deze stad en zijn omgeving was ooit het hart van het Khmer-rijk. Wij komen vooral naar hier om de vele tempels van Angkor te verkennen. Wat een mega-fantastiche ervaring. Wij huren fietsen en rijden 3 dagen rond en bezoeken heel wat tempels. Het is echt

onbegonnen werk om ze allemaal te bezoeken. Wij zagen al heel wat mooie tempels op onze reizen maar hier is het echt top van de top. Een aanrader voor allen die hier ooit in de omgeving komt. Elke tempel heeft een eigen stijl en het is bijna niet te geloven wat men 1000 jaar geleden kon verwezenlijken. Het is een echte parel van architectuur en beeldende kunst. De foto’s spreken boekdelen. De tempels liggen geïntegreerd in een jungle gebied. De zeer oude bomen eisen in bepaalde tempels hun plaats weer op. Het is heel mooi om langs de goed berijdbare weg te fietsen. Aan het bezoek

van het archeologisch park hangt een duur inkomkaartje vast. Wij zijn dan ook heel gelukkig dat wij het gebied met onze eigen fietskrachten kunnen verkennen. Wij bezoeken het Tonlé Sap meer op 2 verschillende plaatsen. De ene dag laten wij ons met een tuktuk naar de kade brengen van het meer. Daar betalen we (meer dan genoeg dollars) voor een heel mooie rondvaart naar het paaldorp Kompong Pluk. Het leven van de mensen wordt hier volledig bepaald door de stand van het water. Ze leven heel hoog boven het water maar in het regenseizoen zullen ze waarschijnlijk sneller natte voeten krijgen. Het waterniveau kan wel 5 meter stijgen. Een andere dag fietsen we naar het

drijvende dorp Chong Khneas. Onderweg merken we dat de mensen alleen maar in paalwoningen en/of hutten leven. Wij houden even halt in de straat en we worden al snel uitgenodigd voor een begrafenis ceremonie. Vele nonnen zijn aanwezig en er wordt een gratis maaltijd uitgedeeld aan de vele aanwezigen. Wij worden ook uitgenodigd. Zo jammer dat wij niet kunnen communiceren met de

mensen. Niemand spreekt hier engels. We ervaren hier geen verdriet, het is eerder een ceremonie tegenover hun goden zodat de overledene rustig kan gaan. Zo begrijpen wij het toch?? Na de maaltijd gaat iedereen weer huiswaarts en wordt alles heel snel opgeruimd. Wij maken heel wat uitersten mee want enkele kilometers verder is er een huwelijks-feest. En naar Cambodjaanse gewoonte gaat het feest door in de tent op straat.

Wij worden weer uitgenodigd maar op die uitnodiging gaan we niet in. Op de rivier, die leidt naar het meer, wonen heel veel (erg arme) vissers in drijvende hutten. Het is schrijnend om te zien hoe arm die mensen zijn. De fietsweg is een erg slecht hobbelige aarden weg. Wij kunnen ons voorstellen hoe het hier moet zijn in het regenseizoen. Nu is alles heel stoffig en

droog, in combinatie met de hitte geen ideaal woongebied. Mensen leven hier van de visvangst en dit is duidelijk te merken overal zie je bootjes volgeladen vis toekomen.

Vissers zitten hun netten te herstellen. Bij het terugfietsen trakteren wij onszelf nog maar eens op de zoveelste kokosnoot. Wij sluiten onze Siem Reap periode af met ons vast ritueel: een bezoek aan de old market en de avondmarkt. Hier is altijd wel iets te doen. Zo laten wij onze voeten masseren door Dkr Fish. We blikken terug op een zeer mooie tijd in Siem Reap.

 

CAMBODJAANSE KUST

 

1 – 6 DEC 2012   SIHANOUKVILE & KOH RONG

 

De komende dagen staan vooral in het teken van genieten van de Cambodjaanse kust. We reizen tot in Sihanoukville dat op 4 uren rijden ligt van Phnom Penh.  Bij aankomst zwiepen we onze rugzakken in het guesthouse en gaan snel plonzen in de zee. Ook dit is vakantie! Midden in de winter kunnen plonzen in de zee. Zaaaalig… We reserveren een boot om morgen te
gaan snorkelen. Om 8 u worden we
opgehaald. Voor een prikje krijgen we een

dag aangeboden met heel veel aangename variatie. Zodra het vaste land uit zicht is kunnen we, bij het eerste eiland, het water in en een uurtje snorkelen. We worden verwittigd om goed uit te kijken  voor  kwallen die hier alom aanwezig zijn en om zeker op te letten voor de zee-egels. Mijn snorkelpret valt letterlijk bijna onmiddellijk in het water. Wij hebben een meisje ontmoet die tegen zo’n kwal zwom en grote, lelijke wonden op haar bil had ! Filip overtuigt me toch om te snorkelen ( volgens hem had dat meisje

 

 

 

gewoon  pech).  De zee-egels liggen diep onder ons en zijn inderdaad geen aanrader om op te stappen: ze zijn zo groot als een voetbal ! Bijzondere diertjes. Het lukt ons om helemaal ontspannen te dobberen op het water, om te genieten van de stilte van de zee. Visjes houden ons gezelschap en tonen zich van hun mooiste gekleurde kant. Onze bootmannen bereiden voor ons, zomaar uit het niets, een heerlijke bbq op het bamboo eiland. Wij blijven in de winters sferen omdat het zand hier zo fijn en wit is als sneeuw.

Het water is helder blauw en er is geen wolkje aan de lucht. We zwemmen in de zee en tjielen in het water. Omdat het

naar meer vraagt kiezen we ervoor om 3 dagen door te brengen op Koh Rong. Dit eiland ligt op 2,5u varen en er is niets van gemotoriseerd verkeer. We verblijven in een bungalow gemaakt uit stro en bamboe. We wanen ons Tarzan en Jane en net als hen maken we een tocht door de jungle. We stappen van het ene kant van het eiland naar het andere. Een dagtocht met steil klimmen, efkes plat en aan de andere kant van het eiland weer steil afdalen.  We zweten ons te pletter, door de hitte en de hoge vochtigheidsgraad in de jungle. We horen heel wat ongekende dierengeluiden. De krekels tjilpen hier heel luid en maken net het lawaai van een ketting-zaag. Zij zijn dan ook onze dagelijkse wekkers. Er vliegen vele mooie vlinders zo groot als mussen.

 

 

 

De tocht is er één om nooit te vergeten, niet alleen om zijn schoonheid maar ook omdat er blijk-baar veel insecten ons lyveke vinden. De dag na onze tocht zitten we vol met insectenbeten. We moeten noodgedwongen naar een apotheek zalf halen want we hebben te veel jeuk. We zijn echt in het paradijs en we kunnen hier heel smakelijk eten. Vis, schaal-dieren, inktvis wordt lekker bereid op de bbq.   Mooie liedjes blijven echter niet lang duren, we zijn na een geslaagde strandvakantie weer klaar om het binnenland in te trekken. Wij klinken er nog eens op en slurpen onze grote kokosnoot leeg.  Deze avond nemen we de sleeper-bus naar Siem Reap.

 

YANGON - PHNOM PENH

28 – 30 NOVEMBER 2012

De  2 vluchten verlopen zoals gepland:  Yangon - Bangkok,  Bangkok - Phnom Penh in Cambodja. We ontmoeten vandaag voor het eerst enkele Vlamingen.

In de luchthaven van Yangon lopen we Birgit en Jan tegen het lijf, met wie we samen onze trekking  deden. In Bangkok komen we toevallig  Belle en Yorn tegen (zij zijn ook enkele maanden onderweg en we deelden al onze plannen via mail).  In het  guesthouse in Phnom Penh ontmoeten we Rik en Erna uit Kortrijk,  die ons

meteen inwijden in de keuken en de gewoonten van Cambodja. Wat is de wereld toch klein!
Na één dag  Phnom Penh moeten we onze eerste indrukken herzien: ook al oogt het centrum van Phnom Penh heel modern en Westers , even buiten het centrum krijgen we   een totaal ander beeld. We zien het tegenovergestelde van het leven in de stad. Onverharde wegen, eenvoudige hutten gemaakt in golfplaten, veel kinderen op straat. Hier geen  sjieke auto’s meer. Het raakt ons dat er zoveel  invalide slachtoffers van landmijnen  bedelen langs de straten.
Phnom Penh heeft ons niet zoveel te bieden, behalve dan een massage door blinden ,waar Martien niet kan aan weerstaan.  Een huwelijksfeest organiseren is hier heel simpel:  een grote feesttent wordt op straat gedropt  met een openluchtkeuken ernaast.

We bezoeken  één van de 300  Killing Fields van Pol Pot. Wat bezielt een mens om in drie jaar tijd drie miljoen mensen van zijn volk te vermoorden ? Hij had een eigen extreme visie…terug naar het  basis-communisme…iedereen moest  arbeider of boer zijn, allen gelijk. Wie daar niet aan voldeed  of niet wou was een verrader en moest verdwijnen:!
 Een gruwel om stil van te worden. Overal hangen er bordjes die om stilte vragen….
het spreekt voor zichzelf.

NOG EVEN TERUGBLIKKEN OP MYANMAR

MYANMAR,  LAND VAN DE DUIZENDEN GOUDEN PAGODES

Myanmar is een lappendeken van etnische minderheden, waarvan de Birmanen de grootste groep vormen. Al sinds hun onafhankelijkheid in 1962 zijn er spanningen en slagen de vele groepen er niet in een evenwicht te vinden om een Unie van Myanmar te vormen. Dit democratisch proces, met als boegbeeld Aung Suu see ky , lijkt nu de goede weg op te gaan, maar staat nog in de kinderschoenen.

De toeristische trek naar Myanmar is ingezet, het land wordt bijna over-rompeld door toeristen. De prijzen stijgen enorm. In één jaar tijd zijn de prijzen van de guesthouses meer dan verdubbeld. De mensen en het land zijn echter niet meegegroeid, de service is beperkt,slechts weinige medewerkers kennen  vol-doende Engels, de wegen zijn in slechte staat,…

Er is meer vraag dan aanbod. Toeristen slapen noodgedwongen in kloosters en eetzalen. Benieuwd hoe een land als Myanmar daarin een nieuw  evenwicht zal in vinden. In hotels en bussen betaal je met dollars, dagelijkse dingen met Kyat.

Myanmar ademt het Boeddhisme in en uit…elk dorp heeft één of meerdere monastery’s. We komen de monniken ook overal tegen (zelfs in internet-café’s).  Monniken leven van giften, elke dag gaan ze op bedelronde voor voedsel. Je ziet

ook regelmatig een stoet passeren, gesteund door een groepering, een bank, een dorp,… met borden en karren vol giften voor een monastery (met borden, theekannen, papraplu’s, geld,…op), Elk dorp of gehuchtje heeft zijn eigen pagodes.

  Bamboo en riet zijn het basismateriaal bij uitstek, er wordt van alles en nog wat mee gemaakt en gevlochten:paalwoningen, vloeren, muren, daken, maar ook manden, speelgoed, hoeden, eetservice,…je kunt het zo gek niet bedenken. Enkel in de steden is er stromend water. Er wordt overal gekookt op hout- vuurtjes, ook in de restaurants. Elke dag zijn de mensen in de weer met hout sprokkelen.

Man en vrouw zijn in het gezin evenwaardig. Ze voeden samen hun kinderen op.  Vrouwen en kinderen schminken zich met tanaka, een lokaal poeder dat ze mengen met water. Dit doen ze om zich mooi te maken, maar ook om zich te beschermen tegen de zon en de

muggen. Zowel jongeren als kinderen genieten van plakwaaiers opsteken. Het zijn superlieve mensen maar missen soms spontaniteit. Is dit een erfenis uit het strenge regime ?

Een maaltijd in Myanmar bestaat altijd uit rijst, aangevuld met vele potjes, curry’s, groenten en soms vlees. We krijgen altijd Chinese thee aangeboden. Papaya’s, advocado’s en watermeloenen zijn hier overheerlijk. Brood en aardappelen kregen we zelden.Bier en wisky zijn overal te krijgen en wordt ook door de lokale bevolking gedronken.

Auto’s rijden rechts van de weg, maar ook het stuur staat rechts,waardoor een voorligger links inhalen heel gevaarlijk is. In de bussen zit er altijd iemand links die teken doet wanneer de buschauffeur kan inhalen. Het rechtse regime besliste in de jaren ’70 dat niks meer links kon zijn, alles moest dus rechts zijn !

Bij veel gebruiken staat de cyclus van de maan centraal. Zo worden de festivals, rustdagen bepaald door de stand van de volle maan. Je krijgt ook een visum in Myanmar van 28 dagen, net één cyclus van de maan !





Er is nog duidelijk ‘ censuur ‘ in het land. Op televisie en in de kranten horen en zien we enkel binnenlandse programma’s en nieuws, we weten niet wat er in het buitenland of de rest van de wereld gebeurt. Met de intrede van internet zal daar zeker wel verandering in komen. Je hoort
wel buitenlandse muziek, maar de tekst wordt gezongen in hun taal.
Het is goed geweest in Myanmar ! Filmar Onderweg !